نمی دونم در پاسخ به دوستانی که ازم تعجب میکنن چی بگم؟ من رضا رو دوستش دارم. تو این 15 سال که باهاش زندگی کردم شاید خیلی از اوقات فکر جدایی به سرم زده ولی احساس میکنم اگر هم ازش جدا بشم بازم دوستش دارم. هنوز نتونستم حتی برای یک لحظه کسی را جایگزین لحظات نبودنش بکنم. بهترین خصوصیتش اینه که اونم نمی تونه کسی رو جایگزین من بکنه همیشه اینو بهم گفته فقط بدیش تعصب بیش از حدش روی خانواده اش و اولیت دادن به رضایت اونا در حساس ترین روزهای زندگی منه.